โอ้ใจเอ๋ย

-->ความรู้มากๆๆ บางทีเหมือนกำแพงอิฐที่เรียงตัวสูง
ความรู้สูง กำแพงสูง ความรู้รอบด้าน ก็เหมือนกำแพงสูงรอบตัว
บางครั้งมันอาจทำให้มองออกไปไม่เห็นอะไร
นอกจากอิฐที่ตนเอง ก่อขึ้นมา

-->กลิ่นของความรัก ก็เช่นเดียวกับห้องน้ำ
เข้าไปแรกๆๆจะรู้สึกว่าได้กลิ่น
อยู่ในนั้นนานๆๆ ไปจะเคยชิน จนลืมว่ามีกลิ่นนั้นอยู่
จนกว่าจะออกมาจากบริเวณนั้น และกลับเข้าไปใหม่

-->ถ้าเรารักใครซักคน
เราควรเปิดโอกาสให้เค้าได้ทำผิดหลายๆๆครั้ง
เพราะเราเองก็ต้องการโอกาสอย่างนั้นเช่นกัน

-->อย่าบอกเลยว่าเป็นคนดี
ความหยิ่งยโส ก็มีอยู่ในคนถ่อมตัว
ครูที่สอนนักเรียน ก็มีความโง่ ซ่อนอยู่
ความขลาดกลัว ก็มีอยู่ในนักมวยแชมป์โลก
ความเบื่อหน่าย ก็มีอยู่ในพนักงานที่ต้อนรับที่กระตือรือร้น
ความเห็นแก่ตัว
ก็มีอยู่ภายในใจของนักสังคมสงเคราะห์
มันอยู่คู่กัน รอวันปรากฏตัวออกมา

-->ถ้าสันดานห่วยๆๆ มันเป็นกระดาษ
เรามีแค่หินทับกระดาษคนละก้อน
ลมกิเลสพัดมา ก็ขึ้นกับว่าก้อนหินของใครก้อนใหญ่พอที่ทับมันไว้
ไม่ให้ปลิวเพ่นพ่านเท่านั้นเอง..

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]

ไฟ น้ำ และความเชื่อถือไว้วางใจ


กาลครั้งหนึ่ง......ไฟ ,น้ำ และความเชื่อถือไว้วางใจ (Trust)
เดินเล่นกันอยู่ในป่า และคุยกันถึงว่า หากต้องพลัดหลงกันแล้ว....
จะตามหากันเจอได้อย่างไร?
ไฟ บอกว่า "ให้มองหาควัน เพราะว่าควันอยู่ที่ไหนผมก็อยู่ที่นั่น"
น้ำ ก็บอกว่า "ให้มองหาหญ้าเขียว ๆและดอกไม้ ผมอยู่ตรงนั้นแหละ"
ความน่าเชื่อถือ ยิ้มเป็นนัย ๆ ก่อนจะพูดว่า
"สำหรับผม
พวกคุณต้องไม่ทำให้ผมหลงทาง
เพราะถ้าผมหายไปแล้ว.....
พวกคุณจะไม่มีวันได้ตัวผมกลับมาอีกเลย"